Route 66

Route 66

Route: Joshua Tree NP naar Williams, Afstand: 328 miles, Datum16 mei 2014

We worden weer vroeg wakker, nog steeds als gevolg van de jetlag. Maar dat komt vandaag eigenlijk wel goed uit – we hebben een lange rijdag voor de boeg. De zon komt nog maar net op in Joshua Tree NP als we opstaan. We hebben heerlijk geslapen in onze campervan. Het bed is onverwacht comfortabel! We ontbijten op de camping en zien – tijdens het eten van een kommetje muesli – konijntjes voorbijlopen tussen de rotsblokken.

Vandaag gaan we via gedeelten van de Route 66 op weg naar de Grand Canyon. We zullen een nacht overnachten op een KOA camping in Williams. Morgen kunnen we dan vroeg naar de camping bij de Grand Canyon rijden. Dit is een zogenaamde ‘First-come-first-served’ camping die je dus niet kunt reserveren. Wie het eerst komt, wie het eerst maalt. Het is dus zaak om er vroeg bij te zijn morgen.

We vertrekken vanuit Joshua Tree richting Kingman. De weg is leeg en uitgestrekt. De omgeving is woestijnachtig en uitgestorven. We passeren een bord met ‘Next gasstation 80 miles‘. Ehm, hebben we genoeg getankt? De meter geeft aan dat het goed moet komen. We hebben bij de Wallmart in LA ook meerdere flessen – gallons – water gekocht. Mochten we pech krijgen, dan zullen we niet uitdrogen midden in de woestijn. Wel merken we -ondanks de goede airco in de campervan – dat het snikheet is in dit gebied. Wanneer we uitstappen zien we grote stukken grond met uitgedroogde scheuren. Ik krijg al snel hoofdpijn van de felle zon.

copie-de-publication-instagram-sans-titre

sans-titre-53

We zien veel vervallen trailers en houten huisjes in het woestijngebied. Ze lijken verlaten, maar toch zien we er wel vaak een auto naast staan. Blijkbaar worden ze toch nog bewoond. Ook zien we rijen met brievenbussen langs de weg staan, in een ogenschijnlijk verlaten woestijn. Waar staan die huizen dan? We zien de hele route geen enkele andere auto.

copie-de-copie-de-publication-instagram-sans-titre

sans-titre-29Bij Needles komen we op het eerste stuk van de Route 66. Leuk om het teken op de weg te zien staan – ‘net als in de film’. Bij Needles rijden we de staatsgrens over, we zijn nu niet langer meer in Califorinië, maar in Arizona.

Vanuit Needles rijden we naar Oatman, een oud mijnstadje in de bergen. We stoppen er om even rond te lopen. Alles is in typische 1900  western stijl, maar duidelijk geheel in de ban van het toerisme. Er lopen wilde ezels rond, deze stammen af van de ezels die werden gebruikt in de goudmijnen. De ezels, burro’s genoemd, zijn achtergebleven en leven hier nu in het wild. Ik koop hier een goedkope hoed tegen de felle zon – dat voelt direct een stuk beter!

sans-titre-28sans-titre-22

Oatman is leuk om even te zien, maar de route die we verder rijden door de bergen richting Kingman is meer de moeite waard. De vergezichten zijn ontzettend mooi! We zien langs de kant van de weg nog een geïmproviseerd kerkhofje. Hier liggen  – denken wij -personen die zijn omgekomen bij ongelukken in het ravijn. We zien namelijk verschillende autowrakken op de helling van het ravijn liggen. Opletten op de weg dus!

sans-titre-27

Kingman is een typisch Route 66-stadje, alles staat in het teken van deze beroemde highway. We eten er – om in stijl te blijven – in de Mr D’z Route 66 Diner. Wanneer we parkeren rijdt er een goederentrein langs. Zoals alles in Amerika, groot, groter grootst is, is de trein hier lang, langer langst. Er komt geen einde aan!

Na een Mr D’z Cheeseburger rijden we weer verder via de Route 66. We komen langs Peach Springs en Seligman. Overal staan Route 66 relieken langs de weg. Fotogeniek, maar we vinden het nogal toeristisch.

Tegen het einde van de middag komen we aan in Williams, het begint al langzaam donker te worden als we inchecken op de camping. De KOA camping (Circle Pines) is niet echt mooi, maar we kunnen er wel een lekkere warme douche nemen! De plaatsen zijn kaal en groot, we voelen ons een beetje nietig met onze kleine campervan. Op onze campingplaats passen ruim 4 van onze vans…

Na een heerlijke douche rijden we Williams in. We lopen door de hoofdstraat langs de winkeltjes – veel jachtgeweren en cowboyspullen – terwijl er Harley Davidson motoren langspruttelen. We eten hier bij een leuke pizzeria. De serveerster is erg vriendelijk. Tijdens een praatje blijkt dat dit haar 2nd job is. Ze is namelijk ook leerkracht op de plaatselijke basisschool. Dat lijkt ons hard werken!

Terug op de camping duiken we vroeg ons campertje in, morgen staan we vroeg op!

Lees verder: dag 4 Grand Canyon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s