Zion National Park – Dag 1

Route: Lake Powell naar Zion National Park, Afstand: 112 miles, Datum22 mei 2014

We rijden vandaag naar Zion National Park. In eerste instantie wilden we eerst naar Bryce Canyon National Park gaan – een logischer route vanaf Lake Powell – maar, omdat het dit weekend Mermorial Day weekend is, zijn we bang dat er dan geen plek meer is op de campings in Zion. Vandaag is het donderdag en we hebben van te voren niks gereserveerd.

Memorial Day is een van de belangrijkste feestdagen in Amerika, op de radio hebben ze het nergens anders over. Dit weekend trekken veel Amerikanen er dan ook op uit om het lange weekend te vieren, maandag is iedereen vrij. Zion National Park is populair, dus we hopen door er net voor het weekend er te zijn, nog een plekje te kunnen scoren.

Gelukkig is Zion National Park niet ver van Lake Powell, we doen er iets meer dan 2 uur over. Voordat we het Park in rijden, tanken we nog even – dit is duurder in het park zelf. We komen rond 10 uur via de East Entrance het park binnen. We vragen aan de Ranger in het toegangshokje of er nog plek is op de National Park Camprounds. Nee. Shit… Nouja, we rijden toch eerst maar het park in, we zien wel.

sans-titre-8

De route naar de vallei is echt fantastisch mooi. Dit park is weer heel anders dan alles wat we hiervoor hebben gezien. Het gesteente is diep rood, oranje en geel. Het is begroeid met struiken en naaldbomen en we zien veel cactussen in bloei staan. Het is een mix tussen woestijn en hooggebergte… De asfaltweg is de zelfde kleur rood als de rotsen, dit is mooi gedaan. We rijden verschillende tunnels door en komen dan in de grote hoofdvallei van Zion. Wat mooi! In de vallei zijn twee campings van de parkservice. Watchman Campground, die te reserveren is, en South Campground, wat een first-come, first-served camping is.

We rijden langs South Campground en zien een bordje met FULL. Dan even kijken bij Watchman Campground. De ranger die de camping beheert is erg vriendelijk en vertelt ons dat de camping vol is, maar dat we op de zogenaamde ‘overflow’ plek kunnen staan vannacht. Dan kunnen we morgen vroeg kijken of er plek vrij komt op South Campground. Prima! Ze wijst ons op de kaart waar we kunnen staan.

De overflow plek is een gedeelde plek, aan de rand van de camping. Het is erg ruim en we staan er met nog ongeveer 10 anderen. Een prima plek, toiletten in de buurt en een mooi uitzicht op de bergen! We besluiten om hier eerst maar even wat te drinken even te te bekijken wat we vanmiddag nog kunnen doen. We hebben handige brochures over het park meegekregen, van de parkranger.

Terwijl we aan een picknicktafel zitten zien we een groepje Amerikaanse tieners een tentje opzetten, vlaknaast onze campervan. Ze weten blijkbaar niet dat de van van ons is, want ze leggen allerlei spullen op onze motorkap. Nogal asociaal vinden we. We zeggen er niks van, maar ergeren ons wel. Het is nogal een chaos en de tent wordt na een half uurtje scheef hangend achter gelaten. Zodra het groepje bij de tent weg is zien we steeds meet eekhoorns en chipmunks naar het tentje lopen. Op een gegeven moment heeft één eekhoorn blijkbaar een gat in de tent weten te knagen, een tweede kruipt ook de tent in en er ontstaat een gevecht. De jongeren hebben duidelijk eten in de tent laten liggen, niet zo slim…

We kijken het met lede ogen aan. Moeten we ze wegjagen?  Dan komt het groepje terug, na een inspectie van de tent horen we één van de meisjes gillen, de eekhoorn heeft niet alleen een gat in de tent geknaagd, ook haar rugtas is slachtoffer geworden. Tja, die eekhoorns zijn duivelse beestjes, er wordt hier dan ook overal voor ze gewaarschuwd. We moeten er toch wel een beetje om gniffelen (gemeen!).

We besluiten om de Watchman trail te gaan lopen. Deze wandelroute ligt naast de camping en loopt naar een mooi uitzichtpunt. Het is een korte wandeling, die we nu nog even mooi kunnen doen. Gelukkig is het niet zo warm vandaag. Tegen 12 uur lopen we de camping af, langs de Virgin River en South Campground. Het pad loopt daarna richting de bergen naast de camping en het begint dan ook al flink te stijgen. Het is een mooie route, door de rode rotsen en met veel bloeiende cactussen langs het pad. Aan het einde van de route is een mooi uitzichtpunt, waar je zicht hebt op de vallei. We zien de campings liggen en Springdale in de verte.

sans-titre-10sans-titre-9

Op de terugweg naar beneden zien we twee mooie Bighorn Sheep in een stroompje langs het pad staan. Wat een bijzonder gezicht! Terug op de camping zien we een groepje herten in de schaduw van de bomen liggen, gewoon midden op de camping.

Die middag doen we nog even boodschappen bij Sole Foods Supermarket in Springdale – een mini dorpje bij de ingang van het park. We gaan ook op zoek naar de openbare douche – op de camping zijn geen douches. Deze vinden we snel, naast Zion Outfitter, een sportzaak. De douches zijn klein, maar wel prima. Een douche is gewoon altijd lekker als je in de warmte gelopen hebt!

We besluiten om die avond in Springdale te gaan eten, op de overflow plek hebben we geen firering voor een barbecue en ook geen picknicktafel om aan te eten. We eten een super lekkere burger op het terras van Zion Canyon Brew Pub, vlakbij de ingang van het park, we kunnen er lopend heen. Het eten is lekker en we hebben een mooi uitzicht op de rode bergen die de vallei omringen. We slapen die nacht prima op de gedeelde plek, geen last van de tienerburen, waar we een beetje bang voor waren. Morgen moeten we vroeg opstaan, om een plekje op South Campground te bemachtigen!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s