Bryce Canyon

Route: Zion National Park naar Bryce Canyon, Afstand: 72 miles, Datum: 25 mei 2014

Het is zover, vandaag verlaten we na drie fantastische dagen Zion National Park. We hebben hier flink sportief lopen doen en ook op onze volgende bestemming staat er weer een leuke wandeling – ok wandelingetje… – op het programma. We gaan namelijk naar Bryce Canyon!

Dit nationale park ligt eigenlijk heel dicht bij Zion. Het is maar een uurtje rijden. We hoeven dan ook niet heel vroeg op voor de verandering. We ontbijten nog even op de camping en vertrekken dan rond half 9 (de nieuwe bestemming werkt motiverend in de ochtend!) via de US 89 richting Bryce Canyon. De route is erg mooi en loopt eerst langs groene bergen en velden en wordt als we afslaan op de UT 12 steeds afwisselender met rode rotsen. Als we bijna bij het park zijn rijden we eerst nog door de zogenaamde Red Canyon. Mooie rode rotsen doemen langs de weg op en we rijden onder twee bogen van rood gesteente door die over de weg lopen.

Sans titre (10)

Bij de ingang van het park laten we weer onze America the Beautiful Pass zien en rijden dan naar North Campground, die hier vlakbij ligt. Er is hier nog veel plek en we kunnen zelf een plaatsje uitzoeken. We kiezen voor een plekje aan de rand, op het gedeelte zonder stroom en ‘full hookups’. Dit doen we op iedere camping, omdat we geen zin hebben om tussen de immense mobilehomes te staan, die lawaaiige generators hebben. We staan daarom telkens op het tent-gedeelte. Lekker rustig en vaak mooiere plekken. We hebben ook geen stroom nodig. We koken op gas en we laden onze telefoons en camera op tijdens het rijden via de aansteker.

Het is hier duidelijk een stuk kouder, ondanks het mooie, zonnige weer. Je hebt het niet zo door, maar Bryce Canyon ligt op een flinke hoogte van zo’n 2800 meter. De truien gaan aan! We lunchen eerst even rustig op de camping en lopen dan naar de ‘rim’ die net naast de camping ligt. Hier begint de afgrond van de canyon.

Leuk weetje: Bryce Canyon is eigenlijk geen kloof. Het vreemde landschap is ontstaan door jarenlange erosie door water, smeltende sneeuw en wind. Hierdoor zijn hoge torenachtige rotsen ontstaan in het rode steen. Dit worden Hoodoo’s genoemd.

Bij de rand aangekomen zien we direct het mooie uitzicht, maar nog niet veel hoodoo’s, hiervoor moeten we een stuk langs de rand lopen richting Sunrise Point. Hier begint een wandeling die de kloof in gaat en tussen de Hoodoo’s door loopt, een combi van de Queens Garden Trail en de Navajo Loop Trail. Die gaan we doen!

De wandeling is echt heel mooi, de Hoodoo’s zijn indrukwekkend rood en hoog. We lopen door leuke uitgehakte doorgangetjes en zien overal chipmunks. Eentje voert zijn kunstjes op om de aandacht van de wandelaar te trekken. Hij krijg hier duidelijk vaak wat te eten! Wij geven niks – ‘Do not feed the wildlife! – maar nemen wel een paar foto’s van zijn aandoenlijke pogingen.

Sans titre (12)Sans titre (13)Sans titre (14)Sans titre (17)

Aan het einde van deze wandeling moet je weer omhoog, de rim op. Dit gaat via een grote hoeveelheid switchbacks tussen twee enorm hoge muren van rood steen. Dit gedeelte heeft dan ook de bijnaam ‘Wallstreet’. Een beetje uitgeput komen we toch wel boven. Switchbacks zijn niet onze favoriet…

We staan nu bij Sunset Point, waar je een goed zicht hebt op het mooiste gedeelte van de Hoodoo’s en canyon. Hierna lopen we via de rim weer naar de camping. We willen vanavond barbecueën, maar daarvoor moeten we eerst inkopen doen. Bij Bryce Canyon zijn geen supermarkten, alleen een campingshop waar je niet veel meer hebt dan wat souvenirs. Daarom rijden we naar het tot de verbeelding sprekende plaatsje Tropic. Het is super klein, maar ze hebben een kleine supermarkt. Met – heel onbiologisch en onverantwoord – super goedkope steaks. Soms moet je principes aan de kant zetten. Nog wat groente, maiskolven en natuurlijk hout gekocht en zo waren we gereed voor onze barbecue.

Weer aangekomen op de camping zien we dat onze ‘buren’ er nu ook zijn. Een stel van onze leeftijd met een huurauto en een tentje. Dat moeten wel niet-amerikanen zijn. Terwijl de Fransman de mais en groenten klaarmaakt, ga ik het vuur aanmaken. We hebben nog wat hout over van Zion wat lekker droog is en dus zo in de fik staat. De buurman is enorm aan het ploeteren en produceert voornamelijk grote rookwolken. Hier krijg ik even een binnenpretje van. (Later merken we dat het hout dat we in Bryce kochten nat is en moeilijk brandt…)

Even later komen ze een praatje maken – natuurlijk over de van! – en ze blijken uit Hongarije te komen en super aardig te zijn. Die avond kletsen we een paar uur bij het kampvuur en delen we onze familiezak marshmallows die we ook nog hadden gekocht. Ze blijken in New York te wonen voor een jaar en het is leuk om hun ervaringen te horen van het leven in zo’n grote stad. Duur en niet makkelijk is de conclusie.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s