Werken in Frankrijk, wat is het verschil?

Voordat ik als freelance vertaler aan de slag ging heb ik bij verschillende Franse bedrijven gewerkt, zowel in Parijs als in Lyon. Nou verwacht je natuurlijk wel dat dit anders is dan werken in Nederland, maar wat is er dan precies zo verschillend? Ik zal het je zeggen! Let wel, dit is mijn persoonlijke ervaring en overdrijven doe ik nooit…

  • Werktijden in Frankrijk

Het is in Frankrijk, en dan met name in Parijs, heel gewoon om laat te beginnen. Je moet in Parijs rekenen op gemiddeld drie kwartier reistijd naar je werk – in sommige gevallen is dit zelfs anderhalf uur, afhankelijk van waar je woont. Hier rekening mee houdend beginnen de meeste bedrijven rond 9 uur / half 10. In Nederland heb je dan al je eerste koffiepauze gehad…

Dit is natuurlijk een fijn gebaar van de Franse werkgever, echter je werkt niet minder lang, nee werkdagen zijn gewoon 8 uur en dus werk je door tot gemiddeld half 7. Maarrrr, je wordt extra gewaardeerd als je langer blijft. Dit is in Frankrijk een teken van hard werken (daar waar je in Nederland juist zo efficiënt mogelijk moet werken). Ga je iets eerder dan je collega’s weg, dan kun je verbaasde blikken verwachten en eventueel een opmerking; ‘Heb je een afspraak?’.

De kunst is om zo lang mogelijk te blijven zitten, ook al zit je het laatste uur op Facebook. Hoe langer je blijft, hoe beter.

  • Pauzes zijn laaaaang in Frankrijk

In het rijtje, lekker efficiënt: de middagpauzes in Frankrijk. Bij de meeste bedrijven heb je tussen de middag een uur pauze, te nemen tussen 12:00 en 14:00 uur, maar het is niet ongewoon om anderhalf uur weg te blijven. Want, de Fransman, of in elk geval de Parijzenaar, eet buiten de deur. Hier krijg je ‘voedselbonnen’ (TicketRestaurant) voor. Eerlijk is eerlijk, dit is best wel fijn. Maar efficiënt is het zeer zeker niet. Het is wel de perfecte manier om leuke restaurantjes te ontdekken, want in Frankrijk eet je ’s middags vaak warm.

Lunchen in Frankrijk
Hoezo een saaie boterham tussen de middag?
  • Communicatie en hiërarchie in Frankrijk

Heb je een goed idee dat je wilt delen? Dan stap je zeker niet naar de baas, dit deel je met je leidinggevende en die deelt dit naar believen met zijn of haar leidinggevende enzovoorts. Je begrijpt het, de communicatie in Franse bedrijven is traag. De hiërarchie is redelijk vast, ook al begint dit in jonge bedrijven wel iets minder te worden.

  • Vergaderen en conclusies

Over vergaderen kan ik kort zijn: ze duren lang, je komt standaard iets te laat (en dan ben je nog te vroeg) en er worden nauwelijks besluiten genomen. Verwacht geen plan van aanpak of conclusies, daar zijn e-mails of gesprekjes op de gang voor.

  • Ergonomie en kantoren in Frankrijk

In de bedrijven waar ik heb gewerkt in Parijs was de ergonomie ver te zoeken. Vaak zaten we met te veel mensen in een open space, met slechte stoelen en gevaarlijk veel snoeren en bedrading via aaneenschakelingen van stekkerdozen. Ik heb vaak gedacht ‘Als dat maar goed gaat’. Ook heb ik het meer dan eens meegemaakt dat nooduitgangen geblokkeerd waren met dozen of zelfs kasten, echt waar!

Wat dan wel weer leuk is, is dat je in mooie Parijse gebouwen werkt, met sierlijsten en sierplafonds. Dat heeft toch wel iets!

  • ‘Les pots’ en alcohol op de werkvloer

Valt er iets te vieren, dan wordt er een ‘pot’ georganiseerd – oftewel een borrel. Verjaardagen, feestdagen, behaalde targets… de champagne staat al snel op tafel. Hier kun je natuurlijk alleen maar positief over zijn!

Waar ik wel heel erg aan moest wennen is dat er ook tijdens de lunch gewoon wijn of bier gedronken wordt. Echt niet door iedereen, maar het is geen uitzondering. En dan gewoon die middag weer verder werken op kantoor.

  • ‘La bise’ – ook met collega’s

En last but not least… La Bise (zeg, biieezzz). Dit is mijn grootste struikelblok op de werkvloer in Frankrijk. Voor wie de uitdrukking ‘la bise’ niet kent, dit is iemand begroeten via kussen op de wang. Dit zijn er 2, 3 of zelfs 4 (!), afhankelijk van de streek waar je je bevindt in Frankrijk en de affiniteit tussen de betreffende personen. Nou is het tussen collega’s dus ook heel normaal om dit te doen. Wat? Zoenen met collega’s? Jep!

Ik ben al niet zo’n aanhankelijk type, de bise op de werkvloer gaat mij echt te ver. Meestal ontkom je er echter niet aan en het wordt gezien als een afwijzing of snob gedrag als je het niet doet. Dus elke ochtend – de hele week lang – ‘moest’ ik mijn collega’s zoenen op het werk.

Trouwens, dit doe je alleen met je directe collega’s, niet met de baas… Ja, dat moet je ook maar net weten. Het is allemaal een kwestie van aanvoelen en dit zorgt soms voor ongemakkelijke situaties. Denk aan, drie zoenen willen geven terwijl de ander er 2 doet… Awkward.

Mijn tip: kijk wat de anderen doen en ga hier in mee. In elk geval in het begin.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s